Vasıfları

HAZRETİ DÂVUD (A.S.)’A İHSAN BUYURULAN VASIFLAR

1. Tevrat’tan sonra nazil olan ikinci kitap Zebur’u tebliğe memur edilmiştir. (Nisâ: 163, İsrâ: 55)
2. Hikmet sahibiydi, hatipti. (Sâd: 20)
3. Salih idi. Kaderinin sonu güzel hazırlanmıştı. (Sâd: 25)
4. Hak ve adaletle hükmederdi. (Sâd: 26)
5. Kendisine peygamber evlât ihsan edilmişti. (Sâd: 30)
6. Hüküm ve ilim edinmişti. (Enbiyâ: 79)
7. İbadette dağlar ve kuşlar ona râm olurdu. (Enbiyâ: 79; Sâd: 18-19; Sebe’: 10)
8. İlâhî vahiyle zırh yapma sanatını öğrenmiş, demiri yumuşatmayı bilmişti. (Enbiyâ: 80; Sebe’: 10-11)
9. Kuvvet sahibiydi. (Sâd: 17)
10. Mizmar çalardı (Zebur’daki ilâhileri okurken kullandığı musiki âleti).
11. Mescid-i Aksâ’nın (en uzak mescit) inşasına başlamıştır.
12. Çocukken çobanlık etmiş, sonra demircilikle geçinmiştir. Hükümdarlığı karşılığında maaş almamıştır.
13. Yurt edinmiş bir kavme hem peygamberlik hem hükümdarlık edenlerin ilkiydi.
14. O zamana kadar yaratılanların sesi en güzel olanıydı.
15. Bir gün yer, bir gün oruç tutardı.
16. Gecenin üçte ikisini ibadete ayırırdı.
17. Kırmızı tenliydi. Kızıl tüylüydü. Boyu orta idi. Gözleri pek güzeldi.

Hazreti Dâvud (A.S.), Kur’ân’da ismi geçen ve hayatı ibret için anlatılan peygamberlerdendir.